කුලියාපිටිය ප්‍රදේශයේ ස්වර්ණාභරණ ව්‍යාපාරිකයකුට පහරදී, හිරිහැර කර නීතිවිරෝධී ලෙස අත්අඩංගුවේ තබාගැනීම මගින් ඔහුගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකර ඇති බවට තීන්දු කළ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, ඊට වගකිව යුතු මීගමුව කොට්ඨාස අපරාධ විමර්ශන කාර්යාංශයට අනුයුක්ත පොලිස් නිලධාරීන් තිදෙනකුට රුපියල් ලක්ෂය බැගින් රුපියල් 300,000 ක වන්දි මුදලක් අදාළ ව්‍යාපාරිකයාට පෞද්ගලිකව ගෙවන ලෙස නියෝග කර තිබේ.

ඒ. එල්. ෂිරාන් ගුණරත්න, මහින්ද සමයවර්ධන සහ මේනකා විජේසුන්දර යන ත්‍රිපුද්ගල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ල විසින් මෙම තීන්දුව ලබා දෙන ලදී.

මෙලෙස මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර තිබුණේ කුලියාපිටිය ප්‍රදේශයේ ස්වර්ණාභරණ ව්‍යාපාරිකයෙකු වන ෂාහුල් හමීඩ් මොහොමඩ් සුෆයික් නමැත්තා විසිනි.

නඩු තීන්දුවට අනුව, සැකකරුවකුගෙන් නොදැනුවත්ව මිලදී ගත් රන් භාණ්ඩ කිහිපයක් සම්බන්ධයෙන් සිදුකළ විමර්ශනයකදී පොලිස් නිලධාරීන් තමන්ට පහරදී තර්ජනය කළ බව ව්‍යාපාරිකයා සඳහන් කර තිබේ.

තමන් නිවසේ නොසිටි අවස්ථාවක නිවසට පැමිණි පොලිස් නිලධාරීන්, වහාම නිවසට පැමිණෙන ලෙසත් නැතහොත් බිරිඳ සහ දරුවන් අත්අඩංගුවට ගන්නා බවටත් තර්ජනය කළ බව ඔහු පවසා ඇත.

පසුව තමන් නිවසට පැමිණි අවස්ථාවේදී, බිරිඳ සහ දරුවන් ඉදිරියේ තමන්ට මාංචු දමා, දණගස්වා අමානුෂික ලෙස පහරදුන් බවට ව්‍යාපාරිකයා චෝදනා කරයි.

එමෙන්ම, තමන්ව රථයක් තුළට දමාගෙන යමින් දිගින් දිගටම පහරදුන් බවත්, තමන් සතු රත්රන් සහ මුදල් නිලධාරීන්ට බාරදීමට බලකළ බවත් ව්‍යාපාරිකයා වැඩිදුරටත් අනාවරණය කර තිබේ.

පෙත්සමට අනුව, ඔහුගේ ස්වර්ණාභරණ සාප්පුවේ සවිකර තිබූ සීසීටීවී කැමරාවල රත්තරන් භාරදීමේ සිද්ධියේ කොටසක් සටහන් වී ඇති බව සඳහන් වේ.

නිලධාරීන් තමාට මත්පැන් පානය කිරීමට බල කළ බවත්, පහරදීම් වෛද්‍ය නිලධාරීන්ට හෝ අධිකරණයට වාර්තා නොකරන ලෙස තර්ජනය කළ බවත් ඔහු චෝදනා කළේය.

විමර්ශනයක කොටසක් ලෙස ව්‍යාපාරිකයා නීත්‍යානුකූලව අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති බවත්, රන් භාණ්ඩ සහ විදේශ මුදල් සොයා ගෙන ඇති බවත් පවසමින් පොලිස් නිලධාරීන් චෝදනා ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

කෙසේ වෙතත්, පෙත්සම්කරු විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද සාක්ෂි ඔහුගේ චෝදනාවලට සහාය වන බව සොයා ගනිමින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඔවුන්ගේ පැහැදිලි කිරීම් ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කරමින් විනිසුරු මේනකා විජේසුන්දර නිරීක්ෂණය කළේ, ව්‍යාපාරිකයාගේ පැමිණිල්ල ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට නිලධාරීන්ගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම් ප්‍රමාණවත් නොවන බවයි.

පෙත්සම්කරු විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද වෛද්‍ය වාර්තා සහ ලේඛනගත සාක්ෂි ද අධිකරණය විසින් සලකා බලන ලදී.