November 5, 2026
අවම වයස් සීමාවන් පැනවීම මගින් පමණක් ළමුන්ගේ මාර්ගගත ආරක්ෂාව සහතික කළ නොහැකි බවත්, ඩිජිටල් තාක්ෂණය තහනම් කිරීම වෙනුවට වයසට ගැළපෙන සහ ආරක්ෂිත ප්‍රවේශයක් ශ්‍රී ලංකාව විසින් ප්‍රවේශමෙන් සලකා බැලිය යුතු බවත් ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය මහේෂක විජයවර්ධන පවසයි.
ඔහු පෙන්වා දී ඇත්තේ, ස්මාර්ට්ෆෝන්, සමාජ මාධ්‍ය සහ කෘතිම බුද්ධිය වැනි ඩිජිටල් තාක්ෂණය අද වන විට දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනයට සහ නිර්මාණශීලිත්වයට අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් වී ඇති බවයි. කෙසේ වෙතත්, සයිබර් හිරිහැර, නුසුදුසු අන්තර්ගතයන්, වැරදි තොරතුරු, මාර්ගගත ලිංගික සූරාකෑම සහ අධික තිර කාලය නිසා දරුවන්ගේ මානසික හා ශාරීරික යහපැවැත්ම දැඩි අවදානමකට ලක්ව ඇති බව ඔහු අවධාරණය කර තිබේ.
සමාජ මාධ්‍ය සඳහා වයස් සීමා පැනවීමේදී ඒවා සාක්ෂි මත පදනම් වූ, දරුවන්ගේ සංවර්ධන අවධීන්ට ගැළපෙන සහ පෞද්ගලිකත්වයට ගරු කරන ඒවා විය යුතු බවත්, සම්පූර්ණ තහනම් කිරීම් මගින් දරුවන්ට ප්‍රයෝජනවත් අධ්‍යාපනික සම්පත් සහ සෞඛ්‍ය තොරතුරු අහිමි විය හැකි බැවින්, අන්තර්ජාල ආරක්ෂාව යනු හුදෙක් දරුවන් ඩිජිටල් වේදිකාවලින් ඈත් කර තැබීම නොව, ඔවුන් ආරක්ෂිතව ඩිජිටල් ලෝකයට සහභාගී වීම සහතික කිරීම බවත් වෛද්‍යවරයා සඳහන් කර ඇත.
මෙම අභියෝගය ජය ගැනීම සඳහා දෙමාපියන්, පාසල්, සෞඛ්‍ය අංශ සහ තාක්ෂණ සමාගම් එක්ව කටයුතු කළ යුතු බව වෛද්‍ය විජයවර්ධන යෝජනා කරයි.
ඒ අනුව, දෙමාපියන් දරුවන් සමඟ විවෘතව කතා කරමින් නින්දට යාමේදී නිදන කාමරවලින් උපාංග ඉවත් කිරීමට කටයුතු කළ යුතු අතර, පාසල් මඟින් ඩිජිටල් සාක්ෂරතා අධ්‍යාපනය ලබා දිය යුතු වේ. තාක්ෂණ සමාගම් විසින් ශක්තිමත් රහස්‍යතා ආරක්ෂණ සහ දරුවන් ආරක්ෂා කරන ඵලදායී වාර්තාකරණ යාන්ත්‍රණ ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.
දරුවන් ආරක්ෂා කිරීම සහ ඔවුන්ට තාක්ෂණයෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට ඉඩ සැලසීම අතර නිසි සමබරතාවයක් ඇති කර ගැනීම සඳහා, සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපන සහ ළමා ආරක්ෂණ බලධාරීන් සම්බන්ධ කර ගනිමින් පුළුල් ජාතික උපාය මාර්ගයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ කාලීන අවශ්‍යතාවය ඔහු අවධාරණය කර සිටියි.
