අතිශය ජනප්‍රිය Pixar සිනමා මාලාවේ නවතම කොටස වන Toy Story 5 චිත්‍රපටය, සමාජ මාධ්‍ය සහ ඩිජිටල් උපාංගවල ඇති අන්තරායන් මෙන්ම වර්තමාන දරුවන් සහ වැඩිහිටියන් මුහුණ දෙන තනිකම සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීම් පිළිබඳව ඉතා සංවේදීව කතා කරයි.

මෙම නවතම චිත්‍රපටය ගෙතී ඇත්තේ අට හැවිරිදි බොනී නම් දැරිය වටා ය. ඇය ජෙසී සහ බස් ලයිට්යර් වැනි ඇගේ සෙල්ලම් බඩු සමඟ සෙල්ලම් කිරීමට ප්‍රිය කළත්, සැබෑ ලෝකයේ මිතුරන් ඇති කර ගැනීමට ඇය දැඩි ලැජ්ජාවක් සහ අපහසුතාවක් දක්වයි. මේ හේතුව නිසා, ඇගේ මාපියන් ඇයට ‘ලිලිපෑඩ්’ නමැති ටැබ්ලට් උපාංගයක් මිලදී දීමට තීරණය කරන්නේ ඇගේ නර්තන පන්තියේ අනෙක් ළමයින් සමඟ සම්බන්ධ වීමටයි.

ඩිජිටල් තාක්ෂණයේ ආගමනයත් සමඟ තමන් යල්පැන ගිය සෙල්ලම් බඩු බවට පත්වේ යැයි සෙල්ලම් බඩු බිය වන අතර, බොනීගේ දෙමාපියන් මුහුණ දෙන්නේ වෙනත් අර්බුදයකටය. ඇයව අන්තර්ජාල අපයෝජන අවදානමට නිරාවරණය වේ යැයි ඔවුන් බියවන අතරම, ඇය සමාජයෙන් කොන් වේ යැයිද ඔවුහු කනස්සල්ලට පත්වෙති. වත්මන් සමාජයේ පවතින මෙම බරපතල ඩිජිටල් ගැටලුව චිත්‍රපටයට කෙතරම් සමීපද යත්, එක්සත් රාජධානියේ සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ වයස අවුරුදු 16න් පහළ ළමුන් සඳහා සමාජ මාධ්‍ය තහනම් කිරීමට ගත් දේශපාලන තීරණ පවා මෙයට කදිම සාක්ෂි සපයයි.

දරුවෙකු වීමේ වේදනාව සහ එම දරුවා රැකබලා ගන්නා වැඩිහිටියෙකු වීමේ ආතතිය Pixar හි පෙර නිර්මාණවලද අන්තර්ගත විය. නමුත් පෙර චිත්‍රපටවල ළමයින් සතුටින් සිටිද්දී පැවැත්මේ අර්බුද ඇති වූයේ සෙල්ලම් බඩු වලටය. මෙම Toy Story 5 හි ඇති විශේෂත්වය නම්, එහි සාමාන්‍ය මිනිස් දරුවන් දැඩි ලෙස තනිකමෙන් පෙළෙන ආකාරය සහ ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් බලාපොරොත්තු සුන්කර ගන්නා ආකාරය සෘජුවම නිරූපණය කිරීමයි. බොනී ඇගේ දෙමාපියන්ගෙන් “කවුරුත් මගේ මිතුරෙකු නොවන්නේ ඇයි?” යනුවෙන් අසන විට එය ඕනෑම දෙමව්පියෙකුගේ හදවතට දැඩිව දැනෙනු ඇත.

චිත්‍රපටයේ ඇති සමහර අනවශ්‍ය උපකථාන්දර නිසා හාස්‍යය මඳක් අඩුවුවද, තරුණ පරම්පරාවේ අනාරක්ෂිත බව සහ වේදනාව ගැන මෙහි ඉතා අවංකව කතා කරයි. මේ හේතුව නිසාම, Toy Story 5 යනු වසරේ වඩාත්ම කම්පන සහගත ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටය ලෙස දෙමාපියන් වැළඳගනු නොඅනුමානය.