ඕනෑම මිනුමකට අනුව, මීටර් 92.62ක් යනු හෙල්ල විසිකිරීමේ ඉසව්වකදී අතිමහත් දුරකි. එහෙත් 23 හැවිරිදි රුමේෂ් තරංග පතිරගේට නම්, එය ආසියාවේ නැගී එන දක්ෂයකුගේ සිට මුළු මහත් ක්‍රීඩා ලෝකයේම අවධානය දිනාගත් සුපිරි තරුවක් බවට තමන්ව පරිවර්තනය කළ ඓතිහාසික විසිකිරීමයි.

පසුගිය ජූනි 4 වැනිදා රෝමයේ පැවැති ඩයමන්ඩ් ලීග් (Diamond League) මලල ක්‍රීඩා තරගාවලියේදී මෙම ශ්‍රී ලාංකික තරුණයා තම හෙල්ල රෝම අහස දෙසට මුදාහරිමින් ජයග්‍රහණය පමණක් නොව, තවත් බොහෝ දේ අත්කර ගත්තේය. ඔහු මෙවර (2026) වසරේ ලොව හොඳම සහ දිගම හෙල්ල විසිකිරීම වාර්තා කළ අතර, සමස්ත ලෝක ඉතිහාසයේ හොඳම හෙල්ල විසිකරන්නන්ගේ ලැයිස්තුවේ 8 වැනි ස්ථානය දක්වා ඉහළට පැමිණියේය. ඒ සමඟම, මීට පෙර දැවැන්ත ක්‍රීඩා රාජ්‍යයන් සතුකර ගෙන තිබූ මෙම ඉසව්වේ ලෝක ශූරතා සඳහා තමන්ද සැබෑ තරගකරුවකු බව ඔහු ලෝකයටම ප්‍රකාශ කළේය.

කෙසේවෙතත්, මීට වසර කිහිපයකට පෙර පතිරගේගේ ක්‍රීඩා අනාගතය මෙයට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් මඟක් ගැනීමට නියමිතව තිබිණි.

ක්‍රිකට් පිටියෙන් හෙල්ල විසිකිරීමේ පිටියට

ක්‍රිකට් උන්මාදයෙන් පිරුණු ශ්‍රී ලංකාවේ, ඔහු මුලින්ම කැපීපෙනුණේ බලාපොරොත්තු තැබිය හැකි වේගපන්දු යවන්නෙකු ලෙසය. 2019 වසරේ පැවැති ‘එයාර්ටෙල් වේගවත්ම පන්දු යවන්නා’ (Airtel Fastest) තරගාවලියේදී 16 හැවිරිදි වියේ පසුවූ රුමේෂ් පැයට කිලෝමීටර් 134ක වේගයෙන් පන්දු යවමින් දෙවැනි ස්ථානය දිනාගත්තේය. එහිදී ඔහුට වඩා ඉදිරියෙන් සිටියේ පසුව ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම නියෝජනය කළ ඒෂාන් මාලිංග පමණි. පාසල් සහ පළාත් කණ්ඩායම් නියෝජනය කරමින් රුමේෂ්ද ලාංකික තරුණයන් යන සාම්ප්‍රදායික ක්‍රිකට් මාවතේම ගමන් කිරීමට සූදානමින් සිටියේය.

එහෙත් අන් අය ඔහු තුළින් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකු දකිද්දී, ඇතැම් පුහුණුකරුවන් දුටුවේ වෙනස්ම දෙයකි. ඔහුගේ දෑත් සතු පුපුරනසුළු වේගය, මලල ක්‍රීඩකයෙකුට සුදුසු ශරීර ස්වභාවය සහ බලය උත්පාදනය කිරීමේ ස්වාභාවික හැකියාව ඔවුහු හඳුනාගත්හ. මේ සැඟවුණු දක්ෂතාවය හඳුනාගත් පුහුණුකරු ටෝනි ප්‍රසන්න, රුමේෂ්ට ක්‍රිකට් අතහැර හෙල්ල විසිකිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමුකරන ලෙස දිරිමත් කළේය. එය ඔහුගේ ජීවිතයම වෙනස් කළ තීරණය විය.

කළුතර උපත ලබා කොළඹ ශාන්ත පීතර විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ පතිරගේට බර ඉසිලීමේ සහ විසිකිරීමේ ක්‍රීඩා ආගන්තුක නොවීය. ඔහුගේ පියාද තැටි විසිකිරීම සහ යගුලිය දැමීම යන ඉසව්වල නිරතවූවෙකි. එසේ වුවද, සාර්ථකත්වය එක රැයකින් ළඟා වූයේ නැත. 2022 වසරේ කොලොම්බියාවේ පැවැති ලෝක වයස් කාණ්ඩ 20න් පහළ ශූරතාවලියේදී ඔහු මීටර් 69.98ක දක්ෂතාවයක් සමඟින් 7 වැනි ස්ථානයට පත්විය. එය හොඳ දක්ෂතාවයක් වුවද, තවත් වසර හතරකින් ඔහු ලෝකයේ හොඳම ක්‍රීඩකයන්ට අභියෝග කරනු ඇතැයි සිතීමට තරම් ප්‍රමාණවත් එකක් නොවීය.

ක්‍රමයෙන් ඉහළට ගිය ගමන

ඉන්පසු සිදුවූයේ ක්ෂණික පිපිරීමකට වඩා ස්ථාවර ඉදිරි ගමනකි. 2024 වසරේ දකුණු කොරියාවේ පැවැති ආසියානු හෙල්ල විසිකිරීමේ ශූරතාවලියේදී මීටර් 85.45ක දක්ෂතාවයක් දක්වමින් ඔහු රන් පදක්කම දිනාගත්තේය. එය ශ්‍රී ලංකාවට ආසියානු මට්ටමින් ජයග්‍රහණය කළ හැකි ක්‍රීඩකයෙකු බිහිවී ඇති බවට තැබූ සලකුණක් විය.

අනතුරුව උදාවූයේ 2025 වසරයි. ඔහු ඕස්ට්‍රේලියාවේ ‘පර්ත් ට්‍රැක් ක්ලැසික්’ තරගය ජයග්‍රහණය කළ අතර, ඉන්දියාවේ පැවැති ‘නීරජ් චොප්රා ක්ලැසික්’ තරගාවලියේදී ඔලිම්පික් ශූර නීරජ් චොප්රා සහ හිටපු ලෝක ශූර ජුලියස් යේගෝට පමණක් දෙවැනි වෙමින් ලෝකඩ පදක්කම දිනාගත්තේය. එමෙන්ම කිහිපවතාවක්ම තමාගේම ජාතික වාර්තාව අලුත් කිරීමටද ඔහු සමත් විය. වඩාත්ම වැදගත් දෙය නම්, ටෝකියෝ නුවර පැවැති ලෝක මලල ක්‍රීඩා ශූරතාවලියේ අවසන් මහාතරගයට සුදුසුකම් ලැබූ පළමු ශ්‍රී ලාංකික හෙල්ල විසිකිරීමේ ක්‍රීඩකයා බවට පත්වෙමින් 7 වැනි ස්ථානය දිනාගැනීමයි.

එම ජයග්‍රහණය පමණක් වුවද ඔහුව ශ්‍රී ලංකා මලල ක්‍රීඩා ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් ලියැවීමට ප්‍රමාණවත්ය. එහෙත් එය ආරම්භය පමණක්ම විය.

මීටර් 90 සීමාව සහ රෝමයේ වික්‍රමය

2026 වසර උදාවීමත් සමඟ රුමේෂ් තම දක්ෂතා තවත් ඉහළ මට්ටමකට ගෙන ගියේය. වසර ආරම්භයේදීම ඕස්ට්‍රේලියාවේදී ජයග්‍රහණ කිහිපයක් ලැබූ ඔහු, දියගම පැවැති තරගයකදී ශ්‍රී ලංකා වාර්තාව මීටර් 89.37ක් දක්වා ඉහළ නැංවීය. සති කිහිපයකට පසු නයිරෝබි හිදී මීටර් 89.28ක දක්ෂතාවයක් දැක්වීය. මෙම සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පෙනීගියේ ඔහු හෙල්ල විසි කිරීමේ ඉසව්වේ ප්‍රභූන්ගේ සීමාව ලෙස සැලකෙන මීටර් 90 සීමාවට ආසන්න වෙමින් සිටින බවයි.

ඉන් අනතුරුව ඔහු රෝමයට ළඟාවිය. දෙවතාවක්ම ලෝක ශූරතාව දිනූ ඇන්ඩර්සන් පීටර්ස් ඇතුළු ලොව දක්ෂතම තරගකරුවන් රැසක් ඉදිරියේ රුමේෂ් තම ජීවිතයේ හොඳම දක්ෂතාවය ප්‍රදර්ශනය කළේය.

ඔහු වාර්තා කළ මීටර් 92.62ක දක්ෂතාවය ජයග්‍රහණය තහවුරු කළා පමණක් නොව, 2026 වසරේ ලොව හොඳම දක්ෂතාවය (World Lead) ලෙසද සටහන් විය. මේ සමඟින් ඔහු පාකිස්ථානයේ ඔලිම්පික් ශූර අර්ෂාද් නදීම්ට පමණක් දෙවැනි වෙමින් ආසියානු ඉතිහාසයේ දෙවැනි හොඳම දක්ෂතාවට හිමිකම් කීවේ ආසියානු වාර්තාවට සෙන්ටිමීටර 35ක් පමණක් මෙපිටින් සිටිමිනි.

අනාගත ආයෝජනය සහ බලාපොරොත්තුව

මලල ක්‍රීඩාවට වඩා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙන් ලෝකය දන්නා රටකට මෙය අතිවිශිෂ්ට ජයග්‍රහණයකි. ශ්‍රී ලංකාව මීට පෙරද ඔලිම්පික් පදක්කම්ලාභීන් සහ ලෝක ශූරයන් බිහිකර ඇතත්, ධාවන පථයෙන් බැහැර පිටිය ඉසව්වලින් (Field Events) අප ලැබූ ජයග්‍රහණ සීමිතය. රුමේෂ් දැන් ඒ ඉතිහාසය වෙනස් කරමින් සිටියි.

ඔහුගේ මෙම නැගීසිටීම පිටුපස ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රීඩා ක්ෂේත්‍රයේ ඇතිවූ සාධනීය වෙනස්කම්ද පවතී. ඔහු ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ සේවය කරන අතර, ඔහුගේ මුල්කාලීන වර්ධනයට ගුවන් හමුදාවෙන් විශාල සහයක් ලැබිණි. පසුව ඔහු ඕස්ට්‍රේලියාවේ ක්වීන්ස්ලන්ත ක්‍රීඩා ආයතනයේ මයික් සහ කෙල්සි බාබර් යන පුහුණුකරුවන් යටතේ පුහුණුවීම් ලැබීය.

දක්ෂතා ඉහළ යද්දී ඔහුට මූල්‍ය අනුග්‍රහයන්ද හිමිවිය. LOLC ෆයිනෑන්ස් ආයතනය ඔහුට අනුග්‍රහය දැක්වීමට ඉදිරිපත් වූ අතර, ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයෙන්ද රුපියල් මිලියන 10ක ආධාර මුදලක් පිරිනමන ලදී. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට පමණක් සම්පත් සීමාවන රටක, මලල ක්‍රීඩකයකු වෙනුවෙන් කළ මෙම ආයෝජනය දැන් සාධාරණීකරණය වී තිබේ.

වයස අවුරුදු 23ක් වන රුමේෂ් තවමත් තමා සමඟ තරග කරන අනෙකුත් ප්‍රවීණ ක්‍රීඩකයන්ට වඩා බාලයෙකි. එහෙත් රෝමයේ පැවැති තරගයෙන් පසු ඔහු තවදුරටත් ආධුනිකයකු නොවේ. ඔහු දැන් ලෝකයේ හොඳම ක්‍රීඩකයන් අතර සමතැනක් ගෙන ඇත.

දශක ගණනාවක් තිස්සේ දකුණු ආසියානු මලල ක්‍රීඩාවේ ආධිපත්‍යය පැවතියේ ඉන්දියාව සහ පාකිස්ථානය සතුවය. එහෙත් රුමේෂ්ගේ පැමිණීමත් සමඟ ශ්‍රී ලංකාවටද එහි ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් හිමිව තිබේ.

වරෙක ක්‍රිකට් බෝලයකින් ලෝකය දිනන්නට හීන දුටු ඒ සිහින් සිරුරක් ඇති වේගපන්දු යවන්නා, අද ලෝක ඉතිහාසයේ බිහිවූ විශිෂ්ටතම හෙල්ල විසිකරන්නන් අතර පෙරමුණේම සිටියි. රෝමයේදී ලියවුණේ ඔහුගේ ජයග්‍රාහී කතාවේ මුල් පරිච්ඡේදය පමණක් වියහැක. ඉදිරි ඉලක්ක පැහැදිලිය, ඒ ලෝක මට්ටමේ පදක්කම්, ආසියානු වාර්තාව සහ කවදා හෝ දිනක ඔලිම්පික් වේදිකාවයි.

ලෝක පූජිත වේගපන්දු යවන්නන් බිහිකිරීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රසිද්ධියක් උසුලන ලංකා පොළොවෙන්, දැන් ලෝකයම හොල්ලන හෙල්ල විසිකිරීමේ ශූරයකු බිහිවී ඇත!