හිටපු අමාත්‍ය සරණ ගුණවර්ධනට අදාළ නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත්කරමින් ඊයේ(09) මහාධිකරණ විනිසුරුවරයා රාජ්‍ය ආයතන තුළ සිදුවන දූෂණයේ දුරදිග යන ප්‍රතිවිපාක අවධාරණය කළ අතර, එවැනි වැරදි සහගත හැසිරීම් රටේ ආර්ථිකයට හානි කරනවා පමණක් නොව එහි ආර්ථික බිඳවැටීමට ද හේතු වී ඇති බව සඳහන් කළේය.

පොදු ආයතන තුළ සිදුවන දූෂණය, ජනතාවට සේවය කිරීම සඳහා විශ්වාසය පවරා ඇති අය කෙරෙහි පවතින මහජන විශ්වාසය සහ සහතිකය දුර්වල කරන බව විනිසුරුවරයා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය. මෙවැනි වැරදිවල පුළුල් බලපෑම අවධාරණය කරමින්, රාජ්‍ය ආයතනවල අඛණ්ඩතාව සහ ඒවා කෙරෙහි මහජනතාව තබා ඇති විශ්වාසය යන දෙකම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා රාජ්‍ය නිලධාරීන් වගකීමට බැඳ තැබීමේ අවශ්‍යතාව අධිකරණය පෙන්වා දුන්නේය.

දූෂණ නඩු හතරකට වරදකරු කරනු ලැබූ හිටපු නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය සරණ ගුණවර්ධනට, කොළඹ මහාධිකරණ විනිසුරු මොහොමඩ් මිහාල් විසින් එක් එක් චෝදනාවට වසර හතර බැගින් සිරදඬුවම් නියම කරන ලදී. ඒ අනුව, විත්තිකරුට එකතුව වසර 16ක බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවමක් විඳීමට අධිකරණය නියෝග කළේය.

මහාධිකරණ විනිසුරුවරයා විසින් විත්තිකරුට චෝදනා 18න් එක් එක් චෝදනාවට වසර හතර බැගින් බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම කරන ලදී. ඒකාබද්ධ සිරදඬුවම් කාලය වසර 72ක් වුවද, එක් එක් නඩුවට අදාළ චෝදනාවල සිරදඬුවම් එකවර ගෙවී යන පරිදි (සමගාමීව) ක්‍රියාත්මක වීමට අධිකරණය නියෝග කළ අතර, එමඟින් නඩු හතරෙන් එක් එක් නඩුව සඳහා වසර හතරක සිරදඬුවමක් නියම විය. මෙම නඩු හතරේ සිරදඬුවම් එකින් එක (අනුප්‍රාප්තිකව) ක්‍රියාත්මක වීමට නියෝග කළ බැවින්, සරණ ගුණවර්ධනට එකතුව වසර 16ක බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් කාලයක් විඳීමට සිදුවේ.

මීට අමතරව, මෙම නඩු හතරට අදාළව රුපියල් මිලියන 1.8ක මුදලක් දඩ වශයෙන් ගෙවීමට ද ඔහුට නියෝග කෙරිණි.

මෙම අධිචෝදනා පත්‍ර 1954 අල්ලස් පනතේ 70 වැනි වගන්තිය යටතේ ‘දූෂණය’ යන වරද සම්බන්ධයෙන් අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව විසින් ගොනු කර තිබූ ඒවාය. මෙම නඩු පවරනු ලැබුවේ 2022 වසරේදීය.

විත්තිකරු විසින් කුලී පදනම මත වාහන තුනක් ලබාගැනීමට කටයුතු කර ඇති අතර, එම ගනුදෙනු සඳහා අවශ්‍ය අත්තිකාරම් මුදල් ගෙවීම සඳහා සංවර්ධන ලොතරැයි මණ්ඩලයට අයත් අරමුදල් නීතිවිරෝධී ලෙස භාවිත කර ඇත. සංවර්ධන ලොතරැයි මණ්ඩලයේ සභාපති, ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී සහ ගණන් දීමේ නිලධාරියා ලෙස කටයුතු කරන අතරතුර, විත්තිකරු විසින් මෙම දූෂිත ක්‍රියාව සිදුකිරීමට පහසුකම් සලසන ලෙස රාජ්‍ය නිලධාරීන් පොළඹවා තිබිණි.

බාහිර පාර්ශවයකට අනිසි වාසියක් සැලසීමේ චේතනාවෙන්, විත්තිකරු විසින් සංවර්ධන ලොතරැයි මණ්ඩලයේ අරමුදල් භාවිත කරමින් අදාළ වාහන තුන සඳහා අත්තිකාරම් මුදල් ලෙස පිළිවෙළින් රුපියල් මිලියන 1.56ක්, රුපියල් මිලියන 1.521ක් සහ රුපියල් 960,000ක මුදල් ගෙවීම් අනුමත කර ඇති බව පැමිණිල්ල මගින් චෝදනා කර තිබිණි. විත්තිකරුගේ මෙම ක්‍රියාවන් හේතුවෙන් රජයට මූල්‍යමය පාඩුවක් සිදුව ඇති බවට ද වැඩිදුරටත් චෝදනා කෙරිණි.

විත්තිකරු සංවර්ධන ලොතරැයි මණ්ඩලයේ සභාපති, ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී සහ ගණන් දීමේ නිලධාරියා ලෙස කටයුතු කරමින්, වෙනත් පාර්ශවයකට නීතිවිරෝධී වාසි සැලසීමේ සහ එමඟින් රජයට පාඩුවක් සිදුකිරීමේ චේතනාවෙන් කටයුතු කර ඇති බව අධිකරණය තීන්දු කළේය.

තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත්කරමින් විනිසුරුවරයා ප්‍රකාශ කළේ, විත්තිකරු 2006 වසරේ සංවර්ධන ලොතරැයි මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කරන සමයේ කුලී පදනම මත ලබාගත් වාහන තුනේ අයිතිකරුවන්ට වාසි සැලසෙන අයුරින් කටයුතු කරමින් රජයට පාඩුවක් සිදු කර ඇති බව පැමිණිල්ල විසින් සාධාරණ සැකයකින් තොරව ඔප්පු කර ඇති බවයි.

විත්ති පාර්ශවය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥ රංජන් සිල්වා, ලිහිල් දඬුවමක් පනවන ලෙස අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටියේය. විත්තිකරු 62 වැනි වියේ පසුවන බවත්, දේශපාලනයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්‍රාම ගෙන ඇති බවත්, දැනට ව්‍යාපාරික කටයුතුවල නිරත වන බවත් සහ නැවත දේශපාලනයට පැමිණීමේ අදහසක් නොමැති බවත් ඔහු ඉදිරිපත් කළේය. ඒ අනුව අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයේ ප්‍රතිපාදන ප්‍රකාරව සහනශීලී වන්නැයි නීතිඥවරයා අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටියේය.

ඉන් අනතුරුව, පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥ අසිත ඇන්තනි කියාසිටියේ, විත්තිකරුට සමාජයට ආදර්ශයක් වන සහ වැරදි වැළැක්වීමේ ස්වභාවයක් ගන්නා අයුරින් දඬුවම් කළ යුතු බවයි.

“ස්වාමීනි, මෙය දූෂණයට අදාළ වරදක්. රාජ්‍ය ආයතනවල සේවය කරන රාජ්‍ය නිලධාරීන් විසින් සිදුකරන ලද මෙවැනි දූෂණ ක්‍රියා මෑත කාලයේ රට මුහුණ දුන් ආර්ථික කඩාවැටීමට හේතු වුණා. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජනතාවට ගෑස් සහ ඉන්ධන සඳහා පෝලිම්වල සිටීමට සිදුවුණා. පොදු අරමුදල් භාර දී ඇති රාජ්‍ය නිලධාරීන් එම අරමුදල් ආරක්ෂා කිරීමට බැඳී සිටියද, මෙම විත්තිකරු රාජ්‍ය නිලධාරීන් දූෂිත ක්‍රියාවල නිරත වීමට දිරිමත් කර තිබෙනවා. කුඩා පිරිසකගේ දූෂිත ක්‍රියා මුළු රටටම බලපානවා. මෙවැනි දූෂිත හැසිරීම් වල නිරත වන රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට ආදර්ශයක් වන පරිදි විත්තිකරුට දඬුවම් නියම කරන ලෙස මම ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිනවා”

විත්තිකරුට දඬුවම් නියම කිරීමේදී අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයේ 303 වැනි වගන්තිය යටතේ විත්ති පාර්ශවය සහනශීලීත්වයක් අපේක්ෂා කළද, විත්තිකරු චෝදනාවලට වරදකරු වී ඇති තත්ත්වයක් තුළ එවැනි අභිමතයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට කිසිදු පදනමක් නොමැති බව තීරණය කළ අධිකරණය දඬුවම් නියම කිරීමට පියවර ගත්තේය.

පසුව විනිසුරුවරයා එක් එක් නඩුවේ පනවන ලද දඬුවම් පහත පරිදි විස්තර කළේය:

– HC 202/22 නඩුව: විත්තිකරු චෝදනා හයකට වරදකරු විය. ඔහුට එක් චෝදනාවකට වසර හතර බැගින් බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම වූ අතර එය එකතුව වසර 24කි. කෙසේ වෙතත්, එම සිරදඬුවම් හය එකවර ගෙවී යන පරිදි ක්‍රියාත්මක වීමට නියෝග කළ බැවින් එම නඩුව සඳහා ඵලදායී සිරදඬුවම වසර හතරක් විය. අධිකරණය විසින් චෝදනා හයෙන් එක් එක් චෝදනාවට රුපියල් 100,000 බැගින් රුපියල් 600,000ක සමස්ත දඩයක් ද නියම කළේය.

– HC 203/22 නඩුව: විත්තිකරු චෝදනා හතරකට වරදකරු වූ අතර එක් චෝදනාවකට වසර හතර බැගින් බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම වූ අතර එය එකතුව වසර 16කි. සිරදඬුවම් එකවර ගෙවී යන පරිදි ක්‍රියාත්මක වීමට නියෝග කළ බැවින් එම නඩුව සඳහා ඵලදායී සිරදඬුවම වසර හතරක් විය. එම අධිචෝදනා පත්‍රයේ චෝදනා දෙකකින් විත්තිකරු නිදොස් කොට නිදහස් කෙරිණි. අධිකරණය විසින් චෝදනා හතරෙන් එක් එක් චෝදනාවට රුපියල් 100,000 බැගින් රුපියල් 400,000ක සමස්ත දඩයක් ද නියම කළේය.

– HC 205/22 නඩුව: විත්තිකරු චෝදනා හයකට වරදකරු විය. ඔහුට එක් චෝදනාවකට වසර හතර බැගින් බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම වූ අතර එය එකතුව වසර 24කි. එම සිරදඬුවම් එකවර ගෙවී යන පරිදි ක්‍රියාත්මක වීමට නියෝග කළ බැවින් එම නඩුව සඳහා ඵලදායී සිරදඬුවම වසර හතරක් විය. අධිකරණය විසින් චෝදනා හයෙන් එක් එක් චෝදනාවට රුපියල් 100,000 බැගින් රුපියල් 600,000ක සමස්ත දඩයක් නියම කළේය.

– HC 206/22 නඩුව: විත්තිකරු චෝදනා දෙකකට වරදකරු වූ අතර එක් චෝදනාවකට වසර හතර බැගින් බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම වූ අතර එය එකතුව වසර අටකි. සිරදඬුවම් එකවර ගෙවී යන පරිදි ක්‍රියාත්මක වීමට නියෝග කළ බැවින් එම නඩුව සඳහා ඵලදායී සිරදඬුවම වසර හතරක් විය. අධිකරණය විසින් චෝදනා දෙකට අදාළව එකතුව රුපියල් 200,000ක දඩ මුදලක් නියම කළේය.

ඒ අනුව, වරදකිරීම් 18 සඳහා පනවන ලද සියලුම තනි සිරදඬුවම්වල එකතුව වසර 72ක් වුවද, අධිකරණය විසින් දඬුවම් ව්‍යුහගත කළ ආකාරය අනුව ඵලදායී දඬුවම වසර 16ක බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවමක් විය.

දඬුවම් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුව නඩු විභාග කළ විනිසුරුවරයා පහත නිරීක්ෂණ සිදුකළේය:

“රාජ්‍ය ආයතන තුළ සිදුවන දූෂණය රටේ ආර්ථිකයට අගතියක් සිදු කරන අතර ආර්ථිකය බංකොලොත් වීමට ද හේතු වී ඇත. පොදු ආයතනවල මෙවැනි දූෂණ ක්‍රියාකාරකම් එම ආයතන කෙරෙහි පවතින මහජන විශ්වාසය ද පළුදු කරයි. පැමිණිල්ල විසින් මෙහෙයවන ලද සාක්ෂි මගින් විත්තිකරු රාජ්‍ය ආයතනයක සභාපති සහ ගණන් දීමේ නිලධාරියා ලෙස කටයුතු කරමින් අල්ලස් පනතේ 70 වැනි වගන්තිය ප්‍රකාරව දූෂණය නැමැති වරද සිදු කර ඇති බව තහවුරු වී ඇත. මෙම වරදෙහි ස්වභාවය සලකා බලා, රාජ්‍ය ආයතනවල දූෂණය අධෛර්යමත් කරන දඬුවමක් නියම කිරීමට අධිකරණයට සිදුවේ.”

විත්තිකරුට තීන්දුව ලබා දෙමින් සහ දඬුවම් නියම කරමින් විනිසුරුවරයා මෙම අදහස් පළකළේය.