හෝමාගම ප්‍රදේශයේ ඉබාගාතේ යන සුනඛයන්ගේ ශරීර තුළ ‘චිප් එකක්’ (Microchips) බද්ධ කිරීමේ නියමු ව්‍යාපෘතියක් හඳුන්වා දී ඇති අතර, එමඟින් සත්වයන්ට ජලභීතිකා එන්නත් කිරීම්, වඳභාවයට පත්කිරීම් සහ වෙනත් වැදගත් සෞඛ්‍ය තොරතුරු සම්බන්ධයෙන් ඩිජිටල් වාර්තා පවත්වා ගැනීමට බලධාරීන්ට අවස්ථාව ලැබී තිබේ.

මෙම කටයුත්ත ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන්නේ හෝමාගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සහයෝගය ඇතිව, ඉබාගාතේ යන සුනඛ ගහණය පාලනය කිරීමේ සහ ජලභීතිකා රෝගය වැළැක්වීමේ වැඩසටහනේ කොටසක් ලෙසිනි.

මෙම වැඩසටහනට සම්බන්ධ පශු වෛද්‍ය නිලධාරියෙක් ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ, එන්නත් කිරීම සහ වඳභාවයට පත්කිරීම සඳහා අල්ලාගනු ලබන සුනඛයන්ගේ සිරුරුවල මෙම Microchips බද්ධ කරනු ලබන බවයි. එමඟින් එම සතුන් හඳුනාගැනීමට සහ දත්ත සමුදායක් හරහා ඔවුන්ගේ වෛද්‍ය ඉතිහාසයට ප්‍රවේශ වීමට බලධාරීන්ට හැකියාව ලැබේ.

මෙම ක්‍රමය මඟින් සුනඛයකුට ජලභීතිකා එන්නත ලබා දී ඇද්ද, එන්නත් ලබාදුන්නේ කවදාද සහ එම සතා වඳභාවයට පත්කර ඇද්ද යන්න නිලධාරීන්ට තහවුරු කරගත හැකි වනු ඇත.

අදාළ නිලධාරියා පෙන්වා දී ඇති පරිදි, යම් පුද්ගලයකුට සුනඛයකු සපා කෑ අවස්ථාවකදී, Microchips ස්කෑන් කිරීමෙන් සතාගේ එන්නත් ඉතිහාසය පරීක්ෂා කර බැලිය හැකි බැවින්, එම තොරතුරු සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ටද මහත් පිටුවහලක් වනු ඇති බවයි.

සුනඛයන් සපාකෑම්වලින් පසු ජනතාවට ජලභීතිකා එන්නත් ලබාදීම සඳහා රජය දැනට විශාල මුදලක් වැයකරන බවත්, විශේෂයෙන්ම සත්වයාගේ එන්නත් ඉතිහාසය නොදන්නා අවස්ථාවලදී එම වියදම වැඩිවන බවත් ඔහු පවසා තිබේ.

වෛද්‍ය තක්සේරුවකට අනුව ප්‍රතිකාර අවශ්‍ය නොවන අවස්ථාවලදී, අනවශ්‍ය වියදම් මඟහරවා ගැනීමට සහ තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය වඩාත් විධිමත් කිරීමට යෝජිත දත්ත සමුදාය උපකාරී වනු ඇති බව ඔහු වැඩිදුරටත් පැහැදිලි කර ඇත.

කෙසේවෙතත්, සුනඛයකුගේ එන්නත් ඉතිහාසය පමණක් සපාකෑමට ලක්වූ පුද්ගලයකු ජලභීතිකා රෝගයෙන් ආරක්ෂිත බව සහතික කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවන අතර, සපාකෑමට ලක්වන ඕනෑම අයෙක් පශ්චාත් නිරාවරණ ප්‍රතිකාර (Post-exposure treatment) සඳහා කඩිනමින් වෛද්‍ය උපදෙස් ලබාගත යුතුය.

මීට වසර 10ත් 15ත් අතර කාලයකදී 100 ඉක්මවූ වාර්ෂික මිනිස් ජලභීතිකා මරණ සංඛ්‍යාව, ආසාදිත යැයි සැකකෙරෙන සතුන්ට නිරාවරණය වූ පුද්ගලයන්ට එන්නත් කිරීම ඉහළ නැංවීම හේතුවෙන් මෑත වසරවලදී 15 දක්වා පමණ අඩුවී ඇති බව එම නිලධාරියා සඳහන් කර තිබේ.

ඉබාගාතේ යන සුනඛ ගහණය පාලනය කිරීම සඳහා ක්‍රමානුකූල වඳභාවයට පත්කිරීමේ වැඩසටහන්වල ඇති වැදගත්කම පෙන්වා දී ඇති ඔහු, සැලකිය යුතු අඩුවීමක් දැකගත හැකි වීමට වසර පහක හෝ හයක පමණ කාලයක් ගත විය හැකි බවද සඳහන් කර ඇත.

Microchips හඳුනාගැනීමේ ක්‍රමය සහ ඩිජිටල් වාර්තාකරණය මඟින් සත්ත්ව ගහණය කළමනාකරණය සහ ජලභීතිකා රෝග වැළැක්වීම සඳහා සහයෝගය ලබාදිය හැකි ආකාරය පෙන්වාදීම මෙම හෝමාගම ව්‍යාපෘතියේ අරමුණ වේ.

එන්නත් කරන ලද සහ වඳභාවයට පත්කරන ලද සුනඛයන්ගේ විශ්වාසදායක වාර්තා පවත්වා ගැනීමට සෙසු ප්‍රාදේශීය සභාවලටද ඉඩ සැලසෙන පරිදි, මෙවැනිම ක්‍රමවේදයක් අනාගතයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ වෙතද ක්‍රමයෙන් පුළුල් කළ හැකි බව ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබේ.