පාසල් දරුවන් විවිධ සමාජ සාධක හේතුවෙන් මානසික පීඩාවන්ට මුහුණ දෙන බව සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය වාර්තා කරයි.

මානසික සෞඛ්‍ය අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ වැඩබලන අධ්‍යක්ෂිකා වෛද්‍ය ලක්මිණි මාගොඩරත්න පැවසුවේ පසුගිය වසරේ සිදු කරන ලද සමීක්ෂණයකින් මෙය අනාවරණ වූ බවයි.

“2024 දී ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල් සෞඛ්‍ය සමීක්ෂණයක් පැවැත්වූවා. අපගේ දරුවන්ගේ දත්ත පරීක්ෂා කළ විට, සිසුන්ගෙන් 22.4%කට තනිකමක් දැනෙන බව අපට පෙනී ගියා. වයස අවුරුදු 13 සිට 17 දක්වා ළමුන් අතර, 11.9%ක් පැවසුවේ චිත්තවේගීය පීඩා හේතුවෙන් නිදා ගැනීමට අපහසුයි කියලා. 18%ක් පමණ මානසික අවපීඩනයේ ලක්ෂණ පෙන්නුම් කළා. 7.5%කට පමණ සමීප මිතුරන් සිටියේ නැහැ. දරුවන්ගෙන් 25%ක් කියා සිටියේ තම අභ්‍යන්තර ගැටළු ගැන කතා කිරීමට කිසිවකු නැහැ කියලයි. එයින් අදහස් වන්නේ 75%ක් ළමුන්ට සමීප විශ්වාසවන්තයකු නැහැ කියන එකයි. මෙය සැබවින්ම ශ්‍රී ලංකාවේ සිදු වෙන්න පුළුවන්ද ? අපේ දරුවන් දැඩි පීඩනයකට ලක්ව ඇති බව පෙනෙනවා. වැඩිහිටියන්ට සමාන ආතතියක් දරුවනුත් අත්විඳිනවා. විවිධ සමාජ සාධක සහ ආතතීන් මේ සඳහා දායක වෙන්න පුළුවන්, ”ඇය සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන කාර්යාංශය විසින් සංවිධානය කරන ලද මාධ්‍ය හමුවක් අමතමින් පැවසුවාය.

මෙම මාධ්‍ය හමුව අමතමින් ජාතික මානසික සෞඛ්‍ය ආයතනයේ මනෝචිකිත්සක වෛද්‍ය සජීව අමරසිංහ අනාවරණ කළේ, මෙරට වර්තමානයේ සාමාන්‍යයෙන් දිනකට සියදිවි නසාගැනීම් අටක් සිදුවන බවයි.

“1996 දී, ශ්‍රී ලංකාව සියදිවි නසාගැනීම් අනුපාතිකය අනුව ලෝකයේ දෙවැනි ස්ථානයේ සිටියා. ඒ පුද්ගලයන් 100,000කට 47ක් වශයෙන්. එතැන් සිට, ජනාධිපති කොමිසම සමඟ සහයෝගයෙන් ගනු ලැබූ තීරණ සමඟ, අනුපාතය සැළකිව යුතු ලෙස අඩු වී තිබෙනවා. දැන් එය 100,000කට 15ක් වන තරමට අඩුවෙලා, වාර්ෂිකව සියදිවි නසාගැනීම් 3,500ක් පමණ වාර්තා වෙනවා. පසුගිය වසර දෙක තුන තුළ, සංඛ්‍යා තවදුරටත් වැඩි වී නැහැ. සාමාන්‍යයෙන්, දිනපතා සියදිවි නසාගැනීම් අටක් සිදු වේ. වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ සිද්ධීන් පමණක් මාධ්‍ය වෙත ළඟා වේ. තවත් බොහෝ දෙනෙක් වාර්තා නොකෙරේ. සමස්ත සියදිවි නසාගැනීම් අනුපාතය දැඩි ලෙස වෙනස් වී නොමැති වුවද, මෑත කාලීන සියදිවි නසාගැනීම් චිත්තවේගීය වශයෙන් ආරෝපණය වී තිබෙනවා. කෙසේවෙතත්, අතීතයේ දී මෙන් මාධ්‍ය තවදුරටත් එවැනි සිදුවීම් වාර්තා කරන්නේ නැහැ. එය ඉදිරි පියවරක්, ”ඔහු පැවසීය.