April 5, 2026
දෙවිනුවර උත්පලවන්න ශ්රී විෂ්ණු මහා දේවාලය සතු බැංකු ගිණුම් සම්බන්ධ තොරතුරු ලබාදීම ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන් එවැනි අරමුදල්වල විනිවිදභාවය අඩපණ කළ නොහැකි බව අභියාචනාධිකරණය තීන්දු කර තිබේ.
එවැනි අරමුදල්වල වියදම් පෞද්ගලික ගිණුමක් ලෙස තබා ගත නොහැකි බවත් එය මහජන පරීක්ෂාව සඳහා ලබා ගත හැකි විය යුතු බවත් විනිසුරු ආචාර්ය සුමුදු ප්රේමචන්ද්ර සඳහන් කර තිබිණි.
තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසමේ තීරණයකට එරෙහිව මහජන බැංකුව විසින් ගොනු කරන ලද අභියාචනයක් ප්රතික්ෂේප කරමින් ඔහු මෙම තීන්දුව ලබා දුන්නේය.
ශ්රී ලංකාවේ ආගමික ආයතනවල විනිවිදභාවයට පොදුවේ බලපාන මෙම අධිකරණ තර්කනය තුළ මහජන විශ්වාස සංකල්පය ගෙන එමින්, විනිසුරු ප්රේමචන්ද්ර අවධාරණය කළේ ‘ආගමික හා සංස්කෘතික ආයතනවල භාරකාරත්වයන් ගැඹුරින් මුල් බැස ඇති බවයි… එය බැතිමතුන්ගේ විශ්වාසය සමඟ පැටලී ඇති අතර එමඟින් භාරකරුවන් බැතිමතුන් සඳහා මහජන භාරයක් දරයි’ යනුවෙන් අදාළ ඉන්දියානු නඩු නීතියට යොමු කරමින් සඳහන් කළේය.
දෙවිනුවර උත්පලවන්න ශ්රී විෂ්ණු මහා දේවාලය සතු බැංකු ගිණුම් දෙකක් පිළිබඳ තොරතුරු හෙළි කරන ලෙස විශ්රාමික විනිසුරු උපාලි අබේරත්න, ජ්යෙෂ්ඨ නීතිඥ කිෂාලි පින්ටෝ-ජයවර්ධන, නීතිඥ ජගත් ලියනආරච්චි සහ ඒ.එම්. නහියා යන පිරිසගෙන් සමන්විත තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම විසින් දුන් නියෝගයකට එරෙහිව මහජන බැංකුව විසින් මෙම අභියාචනය ගොනු කර තිබිණි.
ඒ, ගිණුම් හැසිරවීමේදී අක්රමිකතා සිදුවී ඇති බවට ගිහි සාමාජිකයකු තොරතුරු ඉල්ලීමක් ගොනු කිරීමෙන් පසුවය.
දෙවිනුවර උත්පලවන්නා ශ්රී විෂ්ණු මහා දේවාලයේ බස්නායක නිලමේවරයා විසින් මෙම තොරතුරු නිකුත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කරමින් මෙය ‘පෞද්ගලික තොරතුරු’ බව ප්රකාශ කිරීම කොමිසම විසින් ප්රතික්ෂේප කරන ලදී.
කෙසේවෙතත්, එම ගිණුම් කිසිදු පුද්ගලයකුට අයත් නොවන බවත්, බෞද්ධ කටයුතු කොමසාරිස් ජනරාල්වරයාගේ අනුමැතිය මත බෞද්ධ විහාර දේවාලගම් ආඥා පනත යටතේ පවත්වාගෙන යනු ලබන දෙවිනුවර උත්පලවන්න ශ්රී විෂ්ණු මහා දේවාලයේ ගිණුම් බවත් නිරීක්ෂණය විය.
එබැවින්, තොරතුරුවල ‘පෞද්ගලික’ ස්වභාවය මතු නොවූ බව කොමිසම තීරණය කළේය.
2016 දී පාර්ලිමේන්තුව තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් පනත සම්මත කරන අවස්ථාවේ දී අනෙකුත් ‘පනවන ලද නීති’ වලට වඩා එහි විධිවිධාන බලපැවැත්වෙන බව සඳහන් කරන තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් පනතේ 4 වන වගන්තිය උපුටා දක්වමින්, නිදහස් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම සඳහා බැංකුව බැංකු පනතේ 77(1) වගන්තිය මත විශ්වාසය තැබීමට එරෙහිව කොමිසම තීන්දුවක් ලබා දුන්නේය.
කොමිෂන් සභා තීන්දුවට එරෙහිව අභියාචනය විභාග කරමින්, තොරතුරු ඉල්ලා සිටි රාමක්රිෂ්ණ තේනබදු විසින් මහජන බැංකුව තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම නඩුවේ පාර්ශවකරුවකු ලෙස නම් කිරීමට අපොහොසත් වීමෙන් ‘බරපතළ ක්රියා පටිපාටිමය අධීක්ෂණ’ සිදු කර ඇති බවට මතු කරන ලද මූලික විරෝධතාවයක් අභියාචනාධිකරණය මුලින් ප්රතික්ෂේප කළේය.
ඉහළ අධිකරණවල තම තීන්දුව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම පාර්ශවයක් බවට පත් කිරීම අවශ්ය නොවන බව අධිකරණය තීරණය කළේ, ‘පොදු බලධාරීන්ගෙන් තොරතුරු ලබා ගැනීම සඳහා වන අභියාචනාවලදී කොමිසම වගඋත්තරකරුවකු කිරීම කිසිදු අරමුණක් ඉටු නොකරන අතර අනවශ්ය ලෙස නඩු රාශියකට එය පැටවීමෙන් අත්යවශ්ය ප්රජාතන්ත්රවාදී කාර්යභාරයක් ඉටු කිරීම සඳහා ස්ථාපිත කර ඇති කොමිෂන් සභාවේ ක්රියාකාරිත්වයට එය බාධාවක් වනවා…’ යන පූර්වාදර්ශය උපුටා දක්වමිනි.
