February 3, 2026

ශ්‍රී ලංකා රජය සහ චීන සංවර්ධන බැංකුව අතර ඇතිකර ගත් ඩොලර් මිලියන 54.8ක ණය ගිවිසුම නිකුත් කරන ලෙස තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම මුදල් අමාත්‍යාංශයට නියෝග කර තිබේ.

එමඟින් හෙළිදරව් කිරීමේ මහජන උනන්දුව ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ ක්‍රියාවලියට සම්බන්ධ රහස්‍යභාවය පිළිබඳ ප්‍රකාශයන්ට වඩා වැඩි බව තීරණය කර ඇත.

ජනවාරි 28 දිනැති තීරණයකින්, කොමිසම නියෝග කළේ 2017 අගෝස්තු 21 වැනිදා චීන සංවර්ධන බැංකුව සහ ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලය අතර අත්සන් කරන ලද කටාන ජල සම්පාදන ව්‍යාපෘතියට අදාළ ණය ගිවිසුම පෙබරවාරි 27 වැනිදා හෝ ඊට පෙර නිකුත් කරන ලෙසයි.

යටිතල පහසුකම් සහ ප්‍රජා ව්‍යාපෘති සඳහා චීන ණය දෙන්නන් සමඟ ඇති කරගත් ණය ගිවිසුම් නවයක් හෙළි කරන ලෙස පර්යේෂකයන් සහ මාධ්‍යවේදීන් විසින් කරන ලද අභියාචනාවලින් පසුව මෙම තීරණය ගන්නා ලදී.

අභියාචනා ක්‍රියාවලියේදී රජය ඉල්ලා සිටි ගිවිසුම් අටක් නිකුත් කළද, කටාන ජල සම්පාදන ව්‍යාපෘති ණය එහි ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම තවමත් බලාත්මක වී නොමැති බවත් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අනුමැතිය ඇතුළුව නියාමන නිෂ්කාශනවලට යටත් වන බවත් යන පදනම මත අනාවරණ නොකෙරිණි.

2016 අංක 12 දරන තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් පනතේ 5(1)(b)(ii), 5(1)(i) සහ පසුව 5(1)(c) වගන්ති යටතේ නිදහස් කිරීම් මත විශ්වාසය තබමින්, අකාලයේ හෙළිදරව් කිරීම ශ්‍රී ලංකාව විදේශ රාජ්‍යයන් සමඟ ඇති සබඳතාවලට අගතියක් විය හැකි බවත්, සංවේදී ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ සාකච්ඡා අඩපණ කළ හැකි බවත්, ආර්ථික හානියක් සිදුකළ හැකි බවත් පොදු අධිකාරිය තර්ක කළේය.

කෙසේවෙතත්, තෙවැනි පාර්ශවීය රහස්‍ය තොරතුරු පාලනය කරන පනතේ 29 වැනි වගන්තිය යටතේ අවශ්‍ය ක්‍රියාපටිපාටි අනුගමනය කර නොමැති බව කොමිසම සොයා ගත්තේය.

ණයහිමියා හෙළිදරව් කිරීමට කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පිළිබඳ සාක්ෂි ලෙස පොදු අධිකාරිය විසින් උපුටා දක්වන ලද ලිපි හුවමාරුව තොරතුරු ඉල්ලීමට පෙර පැවති බවත් එබැවින් එය මත විශ්වාසය තැබිය නොහැකි බවත් එහි සඳහන් විය.

කටාන ණය ගිවිසුමේ රහස්‍යතා වගන්තිය නීතියෙන් අවශ්‍ය විටෙක හෙළිදරව් කිරීමට පැහැදිලිවම අවසර දී ඇති බවත් තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම තවදුරටත් නිරීක්ෂණය කළේය.

පනතේ 5(4) වගන්තිය යටතේ හෙළිදරව් කිරීමෙන් සිදුවන හානිය මහජන අවශ්‍යතා ඉක්මවා යන බව පෙන්වීමට පොදු අධිකාරිය අපොහොසත් වී ඇති බව එහි නිගමනය විය.

අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩයක් ලෙස විස්තර කර ඇති ජල සැපයුමට අදාළ ගිවිසුම සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 14A වගන්තිය යටතේ තොරතුරු දැන ගැනීමේ අයිතිය අධිකරණ පූර්වාදර්ශයක් මත පදනම්ව ජීවත්වීමේ අයිතියට සම්බන්ධ කරන බව එය සඳහන් කළේය.

ඒ අනුව, තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් කොමිසම විසින් නම් කරන ලද නිලධාරියාගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ආපසු හරවා, නියමිත කාලසීමාව තුළ ගිවිසුම නිකුත් කරන ලෙස නියෝග කරන ලදී.

අනුකූල වීමට අපොහොසත් වීමෙන් තොරතුරු නිලධාරියාට සහ පොදු අධිකාරියට තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිවාසිකම් පනතේ 39 වගන්තිය යටතේ නඩු පැවරිය හැකි බවට එය අනතුරු ඇඟවීය.

කොමිසම සිය තීරණයට අනුව තොරතුරු නිකුත් කිරීම සඳහා කිසිදු ගාස්තුවක් අය කළ නොහැකි බව සඳහන් කරමින් අභියාචනය විධිමත් ලෙස අවසන් කර තිබිණි.